• ekfrasi97

Διπλωματική παθογένεια ή ξεκάθαρη πολιτική ανεπάρκεια;



Φυσικά δεν περιμέναμε τα τρέχοντα γεγονότα στην νοτιοανατολική Μεσόγειο, στο Καστελλόριζο, στο Αιγαίο, στο μεταναστευτικό, στις ΑΟΖ και στην φίλη και σύμμαχο Αρμενία για να αντιληφθούμε οτι η διαχρονικά παθητική ελληνική στάση στα εθνικά ζητήματα, ιδίως απέναντι στην Τουρκία τείνει να εξελιχθεί σε δεύτερη αν όχι πρωτεύουσα φύση.


Εθνική Άμυνα παγιδευμένη σε ανεπαρκείς πολιτικές


Είναι δυνατόν να κόβει βόλτες πάνω απ' το Καστελλόριζο μη επανδρωμένο τουρκικό πτητικό μέσο τύπου drone, να αναπαραγάγει Τουρκικά Στρατιωτικά Εμβατήρια και τον Τουρκικό Εθνικό Ύμνο, να τρομοκρατεί τον Κόσμο, να εκχύεει μπογιά στην κτιστή Ελληνική Σημαία στον βράχο της νησίδας ατιμάζοντας το Εθνικό μας Σύμβολο και να μην ανοίγει "μύτη";


Είναι δυνατόν όχι μόνο να μην υπάρχει άμεση αντίδραση με κατάρριψη - ιδίως εφόσον ήταν μη επανδρωμένο- αλλά ούτε καν μία έστω προσπάθεια αναχαίτησης και κατάσχεσης του drone; Είναι δυνατόν η ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών να έρχεται με σχεδόν 6ωρη καθυστέρηση;


Είναι δυνατόν να έχουμε φθάσει σε τέτοιο σημείο; Είναι δυνατόν να έχουμε πλέον πιάσει διπλωματικό πάτο; Θα μου πει κανείς, οτι τουλάχιστον δεν έχει πιο χαμηλά. Κάτι είναι κι αυτό...


Πρέπει να αντικρύσουμε με θάρρος την Αλήθεια.


Θα πρέπει επιτέλους να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Η διαχρονική στάση της Ελλάδας απέναντι στις ατιμωτικές εν πολλοίς τουρκικές προκλήσεις, ήταν είναι και δυστυχώς προβλέπεται να συνεχίσει να είναι παθητική, ελλειποβαρής, επικίνδυνη και κατ' εμέ και ένοχη !


Προς θεού. Μακρυά από εμένα απόψεις τύπου "Πάμε να πάρουμε την Πόλη" και άλλα τέτοια γραφικά. Παραμένω θιασώτης και υποστηρικτής της άποψης για ειρήνη στην περιοχή αναγνωρίζοντας πλέον οτι κατασταλάξαμε στα γεωγραφικά κεκτημένα της Χώρας μας, ιδίως ύστερα απ' τα εκατέρωθεν συμφωνηθέντα απ' την Συνθήκη της Λωζάνης.


Ελλειποβαρές Πολιτικό Σκηνικό και μηδενική Εθνική Συνείδηση.


Αυτή θα ήταν και η γενικότερη άποψη της Κοινωνίας εάν βλέπαμε την εκάστοτε ελληνική Κυβέρνηση - για να είμαστε και ακριβείς- να απαντά και να δείχνει το απαιτούμενο ειδικό βάρος στις έξωθεν προκλήσεις.


Βεβαίως για να τηρηθεί μια στάση με ειδικό βάρος εκ μέρους της εκάστοτε ελληνικής Κυβέρνησης, θα πρέπει και το πολιτικό σκηνικό της Χώρας να χαρακτηρίζεται κι από μια επαρκή πολιτική βαρύτητα, κάτι το οποίο κατά κοινή ομολογία κάθε άλλο παρά συμβαίνει.


Θα πρέπει λοιπόν να αποφασίσουμε πως ακριβώς θα χρησιμοποιούμε τους όρους. Αυτά τα φαιδρά που βλέπουμε να συμβαίνουν στην εξωτερική μας πολιτική αποτελούν προϊόν διπλωματίας υψηλού επιπέδου, πολιτικής ανικανότητας, εξαρτητικής από τρίτους πολιτικής παθογένειας ή ξεκάθαρης έλλειψης πολιτικής βαρύτητας, εθνικής ευθύνης και κάθε λογής εθνικού ιδεώδους;;;


Θέλει πολιτικό θάρρος και γενναιότητα η απάντηση.


Φιλικά Πάντα.


Παναγιώτης Ζουζούνης.