• ekfrasi97

Στηρίζουμε τις μικρές τοπικές επιχειρήσεις !


Ζούμε αναμφίβολα στην εποχή της πληροφορίας, του διαδικτύου και των κοινωνικών δικτύων. Τάσεις, τρόποι ζωής, τακτικές και ολόκληρες νοοτροπίες δημιουργούνται πλέον από το διαδίκτυο. Αρκεί μια μικρή σπίθα. Στις Η.Π.Α. τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να παρατηρείται το εξής φαινόμενο:


Εκεί που κάποιο μαγαζί πάει για κλείσιμο λόγω χρεών ή αναδουλειάς, πέφτει "σύρμα" μέσω κοινοποιήσεων στα κοινωνικά δίκτυα με αποτέλεσμα σύσσωμη η τοπική κοινωνία της εκάστοτε περιοχής στην οποία βρίσκεται το κατάστημα να σπεύσουν να το υποστηρίξουν αγοράζοντας κάτι. Απαραίτητο ή μή !

Ναι σίγουρα, ζούμε σε μια εποχή που ίσως έχει επικρατήσει η άποψη οτι δεν υπάρχει Κοινωνική Σκέψη και ενσυναίσθηση κι οτι ίσως οι άνθρωποι έχουμε γίνει αρκετά εγωιστές και δεν μας καίγεται καρφί για το τι γίνεται λίγο πιο πέρα απ' την... αυλή μας, αλλά συνεχίζω προσωπικά να πιστεύω πως υπάρχει πολλή ομορφιά καλά κρυμμένη στον Κόσμο μας. Ομορφιά η οποία συχνά πυκνά βρίσκει την ευκαιρία να κάνει την εμφάνισή της κι αμέσως η Κοινωνία μας ομορφαίνει, ανθίζει, ευωδιάζει.


Σε μια μεταβατική Ελλάδα η οποία διήλθε μία πρωτόγνωρη υπερδεκαετή οικονομική κρίση άνευ προηγουμένου στα παγκόσμια χρονικά, σε μια χώρα της οποίας η λεγόμενη μεσαία τάξη, οι μισθωτοί, οι μικροεπιχειρηματίες, οι μαγαζάτορες της διπλανής πόρτας κλήθηκαν να τραβήξουν το μεγάλο κουπί της λιτότητας, της ύφεσης και της υπερφορολόγησης, καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τα προεόρτια μιας νέας επερχόμενης οικονομικής ύφεσης, αυτή τη φορά ως παράπλευρη συνέπεια της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης του Covid19.


Συνοικιακά καταστήματα φυτοζωούν στα όρια της χρεοκοπίας. Τοπικές επιχειρήσεις έχουν ρίξει τις τιμές στα τάρταρα προκειμένου να προσελκύσουν έναν έστω πελάτη. Προσφορές κι εκπτώσεις παντού. Οι περισσότεροι μικροεπιχειρηματίες άνοιξαν τα μαγαζιά τους όχι για το κέρδος, αλλά για να προσπαθήσουν να διατηρήσουν βιώσιμες τις επιχειρήσεις τους ή για να μη στείλουν τους υπαλλήλους τους στον ΟΑΕΔ. Ας τους υποστηρίξουμε ενεργά.


Ένα κουτί χρώμα και δέκα πρόκες δεν απαιτούν εκδρομή στο μεγάλο πολυκατάστημα εργαλείων. Ένα γάλα και ένα καρβέλι ψωμί δεν τα βρίσκεις μόνο στη μεγάλη αλυσίδα super market. Πρέπει να στηρίξουμε τα μικρομάγαζα της γειτονιάς μας. Ας είναι σε κάποια προϊόντα λίγα σεντς ακριβότερα. Βλέπεις δεν έχουν την πολυτέλεια να στοκάρουν μεγάλες ποσότητες ή να αγοράζουν πάμφθηνα. Να τα στηρίξουμε τώρα διότι όταν αργότερα θα τα χρειαστούμε, απλά δεν θα είναι εκεί.


Ας κάνουμε μία βόλτα στα μαγαζιά του κέντρου. Και στα μικρά. Οι τιμές έχουν πιάσει πάτο και μαζί τους πάτο έχει πιάσει και η ψυχολογία των ιδιοκτητών αλλά και των υπαλλήλων τους. Μερικοί απ' αυτούς είναι φίλοι μας ή συγγενείς ή γνωστοί μας και εάν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση για λίγο ακόμα θα βρεθούν να χτυπούν την πόρτα της ανεργίας.


Ενημερώνουμε φίλους και γνωστούς για ευκαιρίες και μικρά μαγαζάκια που έχουν ωραία πράγματα. Υποστηρίζουμε τον επαγγελματία της γειτονιάς. Δίνουμε ανάσα στους Νο1 πληγέντες της κρίσης. Σ' εκείνους που αποτέλεσαν την αιχμή του δόρατος της κοινωνίας μας απέναντι σ' όλα τα δεινά που μας βρήκαν από το 2010 μέχρι σήμερα.


Στηρίζουμε τα μικρά συνοικιακά μαγαζιά. Τις μικρές επιχειρήσεις. Τα τοπικά καταστήματα. Δεν πειράζει, ας πληρώσουμε 2€ περισσότερα απ' το να παραγγείλουμε το ίδιο προϊόν απ' το internet. Εδώ θα μείνει, στο νησί μας. Σ' εμάς θα γυρίσει πίσω. Αφήστε δε το χαμόγελο του τοπικού επιχειρηματία όταν υπό αυτές τις συνθήκες εισπράττει έστω κάτι μικρό. Ασύκριτο !


Φιλικά Πάντα.


Παναγιώτης Ζουζούνης.